Compagnie Cecilia & De Werf

Soeur Sourire

Doet uw best, onzelievenheer doet de rest.
Ik doe mijn best.
Gij doet de rest nie ...onzelieveheer.
Gij doet uw best nie voor mij.
Ik voel mij niet gewaardeerd, ik voel mij gepasseerd.
Ik geef en ik geef ...
En ik krijg niets weer.

Marijke Pinoy neemt het voortouw in een theaterproductie over leven en werk van 'la' Soeur Sourire, alias Jeanine Deckers (1933-1985). Tot haar dertigste leidt de novice een anoniem bestaan in het Waalse Fichermont. Tot 'de zingende non' in 1963 met Dominique een wereldhit scoort, uit het klooster treedt en zich volledig - maar tevergeefs, zo blijkt al snel - aan haar muzikale carrière wijdt. 'Zuster Glimlach' profileert zich meer en meer als criticaster van de rooms-katholieke kerk. Depressief en totaal berooid pleegt ze in 1985 samen met haar lesbische vriendin zelfmoord.

Marijke Pinoy kan prat gaan op een kwarteeuw loopbaan als actrice. In Soeur Sourire gaat ze explicieter als theatermaakster aan de slag. Niet dat ze het acteren loslaat - daarvoor is Pinoy te veel een 'podiumbeest' - maar ze is aanbeland op een kentering in haar artistieke loopbaan. Met haar regie van Mouchette / Colette (2003) en nog uitdrukkelijker van Yerma vraagt een toefeling (2004) leverde ze alvast frappante staaltjes van haar kunnen af.

Om gestalte te geven aan 'haar' Soeur Sourire laat Marijke Pinoy zich inspireren door allerhande bronnenmateriaal en de (onuitgegeven) dagboeken van Jeanine Deckers. Ze omringt zich daarvoor met o.a. zangeres / actrice Cecilia Kankonda (ex Zap Mama, KVS), Mirko Banovic (Arno, Arsenal) en Johan Heldenbergh (Compagnie Cecilia).

productie Compagnie Cecilia & De Werf 

concept Marijke Pinoy 
met Marijke Pinoy, Cecilia Kankonda, Gilles Vandecaveye 

muzikale bewerking Mirko Banovic
scenografie Timme Afschrift, Geert Vandewalle
realisatie Koen Demeyere, Niels Ieven
kostuums Lieve Pynoo
coaching Jan Steen
dramaturgie Johan Heldenbergh
research Luc Maddelein
fotografie Kurt Van der Elst